วัตถุประสงค์ของการเสิร์ฟและการรับคือการเตรียมตัวสำหรับลูกต่อไป และเพื่อหลีกเลี่ยงการเปิดโอกาสดีๆ ให้คู่ต่อสู้โจมตีหรือเข้าหาเน็ต

ในการแข่งขันระดับสูง โดยทั่วไปเป็นเรื่องยากที่จะทำแต้มได้โดยตรงจากการเสิร์ฟหรือการรับ เว้นแต่ว่าผู้เล่นทั้งสองจะมีระดับทักษะที่แตกต่างกันมาก

ผู้เล่นประเภทเดี่ยวต้องคุมพื้นที่ทั่วทั้งสนาม ดังนั้นจึงต้องใช้ทักษะในการเสิร์ฟและการรับมากขึ้น

การเสิร์ฟลูก

เมื่อเสิร์ฟลูก ผู้เล่นควรยืนอยู่หลังเส้นหลัง และควรเสิร์ฟลูกไปยังครึ่งสนามในแนวทแยง หรือจากเส้น NVZ (ไม่รวม) ไปยังเส้นหลัง เมื่อประกาศคะแนนแล้ว ผู้เล่นต้องเสิร์ฟลูกภายใน 10 วินาที

การเสิร์ฟมี 2 ประเภท: การเสิร์ฟแบบโวลเลย์ และ การเสิร์ฟแบบดรอป การเสิร์ฟแบบโวลเลย์คือการโยนลูกขึ้นแล้วตีลูกเสิร์ฟโดยตรง และต้องเหวี่ยงแขนเป็นแนวโค้งขึ้นโดยให้มืออยู่ต่ำ (จุดสัมผัสของไม้ต้องไม่สูงกว่าเอว และส่วนบนของไม้ต้องไม่สูงกว่าข้อมือ) การเสิร์ฟแบบดรอปคือการปล่อยให้ลูกตกอย่างอิสระแล้วตีลูกหลังจากที่กระดอนจากพื้น ไม่มีการจำกัดตำแหน่งการตีหรือทิศทางการเหวี่ยงในการเสิร์ฟแบบดรอป

โดยปกติควรเสิร์ฟลูกให้ไกลที่สุดเพื่อให้ลูกตกใกล้เส้นหลัง (แต่ไม่เกินเส้น) เพื่อขัดขวางการรับลูกของคู่ต่อสู้และชะลอการเคลื่อนที่เข้าหาเน็ต

เมื่อเสิร์ฟ คุณสามารถทดสอบทักษะการรับลูกของคู่ต่อสู้ได้โดยการเสิร์ฟไปยังเป้าหมายต่างๆ (เช่น ตำแหน่งโฟร์แฮนด์ แบ็คแฮนด์ หรือตำแหน่งกลางของคู่ต่อสู้) ด้วยความสูงและความเร็วที่แตกต่างกัน โดยทั่วไป ลูกที่เร็ว ต่ำ และเล็งไปที่แบ็คแฮนด์จะสร้างความกดดันได้มากกว่าลูกที่ช้า สูง และเล็งไปที่โฟร์แฮนด์

หากตำแหน่งของคู่ต่อสู้ไม่สมดุล หรือผู้เล่นไม่สามารถวิ่งได้เร็ว คุณสามารถเคลื่อนย้ายคู่ต่อสู้เชิงรุกได้โดยการใช้วิธีการเสิร์ฟที่แตกต่างกัน

ในการเสิร์ฟประเภทเดี่ยว ผู้เล่นสามารถใช้ลูกหมุนและการวางลูกที่หลากหลายเพื่อเคลื่อนย้ายคู่ต่อสู้ได้ ตัวอย่างเช่น คุณสามารถใช้ลูกเสิร์ฟยาวหมุนซ้ายไปยังแบ็คแฮนด์ร่วมกับลูกเสิร์ฟสั้นหมุนขวาไปยังโฟร์แฮนด์ หรือใช้ลูกเสิร์ฟท็อปสปินหรือลูกไม่หมุนไปยังทางกลาง

ในการแข่งขันประเภทคู่ โดยปกติควรเสิร์ฟลูกยาวไปยังกึ่งกลางระหว่างคู่ต่อสู้ทั้งสองคน เพื่อบังคับให้พวกเขารับลูกได้ไม่ดีและไม่สามารถเคลื่อนที่ตามลูกไปที่เน็ตได้ทันเวลา

ฝึกฝนการเสิร์ฟให้เชี่ยวชาญ

พลังในการเสิร์ฟมาจากขา ด้วยการถีบพื้นและหมุนเอว พลังจะถูกส่งจากขาไปยังลำตัว จากนั้นลำตัวจะขับเคลื่อนแขนให้เหวี่ยง ส่งพลังไปยังไม้ผ่านนิ้วมือ และในที่สุดไม้จะปลดปล่อยพลังจากร่างกายไปยังลูกผ่านมือที่จับด้วยการสะบัด

ก่อนตีลูกพิกเกิลบอล ร่างกายควรอยู่ในสภาพผ่อนคลาย ในขณะที่ตีลูก ให้ใช้นิ้วมือจับไม้ให้แน่น และปลดปล่อยพลังไปยังลูกอย่างมั่นคงและมีสมาธิ

ในการแข่งขันประเภทเดี่ยว คุณสามารถรับลูกกลับไปยังพื้นที่ห่างจากเท้าของคู่ต่อสู้ได้บ่อยขึ้น เพื่อให้คู่ต่อสู้ต้องเคลื่อนที่ในระยะทางมากขึ้น

ในการแข่งขันประเภทคู่ สามารถรับลูกกลับไปยังพื้นที่ระหว่างผู้เล่นคู่ต่อสู้ทั้งสองคน (อาจอยู่ใกล้แบ็คแฮนด์ของผู้รับเล็กน้อย) เพื่อเพิ่มความยากในการรับลูก หากระดับทักษะของผู้เล่นทั้งสองของคู่ต่อสู้แตกต่างกันมาก คุณสามารถเลือกรับลูกไปยังผู้เล่นที่อ่อนแอกว่าได้

ฝึกฝนการรับลูกให้เชี่ยวชาญ

กุญแจสำคัญของการรับลูกคือการพยายามทำให้คู่ต่อสู้ตีลูกที่สามได้ยาก และในขณะเดียวกันก็ต้องให้เวลาเพียงพอในการวิ่งไปที่เน็ต ดังนั้นควรให้ความสำคัญกับการรับลูกกลับไปยังเส้นหลังให้มากที่สุด แต่ไม่ให้เลยเส้น

การรับลูกสามารถใช้การตีหรือการสไลด์ได้ เมื่อคุณต้องการเวลามากขึ้นในการวิ่งไปที่เน็ต คุณสามารถรับลูกให้สูงและปล่อยให้ลูกตกไปยังแดนหลังของคู่ต่อสู้

วิธีการฝึกซ้อม

ทักษะการเสิร์ฟและการรับสามารถฝึกได้ด้วยการฝึกซ้อมลูกหลายลูก พยายามรับลูกกลับไปยังพื้นที่ที่กำหนดอย่างต่อเนื่อง ฝึกซ้อมไม่ต่ำกว่า 10 เซ็ต โดยใช้ลูก 50 ลูกต่อเซ็ตทุกวัน

หลังจากที่คุณชำนาญแล้ว คุณสามารถฝึกเสิร์ฟลูกหมุนที่แตกต่างกันด้วยท่าทางเดียวกัน และฝึกรับลูกหมุนที่แตกต่างกันได้

เนื่องจากพื้นผิวของลูกพิกเกิลบอลเรียบเนียน การเสิร์ฟโดยทั่วไปควรใช้การตีมากกว่าลูกหมุน ผู้เล่นควรฝึกจนชำนาญอย่างน้อยในการเสิร์ฟลูกไม่หมุนและการเสิร์ฟลูกท็อปสปิน

สิ่งแรกของการเสิร์ฟคือการรักษาความสม่ำเสมอและหลีกเลี่ยงความผิดพลาด สิ่งที่สองคือการควบคุมตำแหน่ง จากนั้นจึงประสานเข้ากับพลังและลูกหมุน

การรับลูก

เมื่อเตรียมรับลูก ให้เหลือพื้นที่เพียงพอสำหรับการตีลูก ควรยืนถอยหลังหนึ่งก้าวจากเส้นล่าง ร่างกายและไม้ควรหันไปในทิศทางของลูกที่กำลังมา

เมื่อรับลูกเสิร์ฟ ผู้เล่นควรเคลื่อนที่ตามลูกที่ลอยมาไปยังเน็ต (อยู่ใกล้เส้น NVZ ก่อนที่ลูกจะตก) ซึ่งจะบังคับให้คู่ต่อสู้ต้องอยู่แดนหลัง ดังนั้นลูกที่รับกลับควรตกใกล้เส้นหลังให้มากที่สุดด้วย

ในการแข่งขันประเภทเดี่ยว คุณสามารถรับลูกกลับไปยังพื้นที่ห่างจากเท้าของคู่ต่อสู้ได้บ่อยขึ้น เพื่อให้คู่ต่อสู้ต้องเคลื่อนที่ในระยะทางมากขึ้น

ในการแข่งขันประเภทคู่ สามารถรับลูกกลับไปยังพื้นที่ระหว่างผู้เล่นคู่ต่อสู้ทั้งสองคน (อาจอยู่ใกล้แบ็คแฮนด์ของผู้รับเล็กน้อย) เพื่อเพิ่มความยากในการรับลูก หากระดับทักษะของผู้เล่นทั้งสองของคู่ต่อสู้แตกต่างกันมาก คุณสามารถเลือกรับลูกไปยังผู้เล่นที่อ่อนแอกว่าได้

ฝึกฝนการรับลูกให้เชี่ยวชาญ

กุญแจสำคัญของการรับลูกคือการพยายามทำให้คู่ต่อสู้ตีลูกที่สามได้ยาก และในขณะเดียวกันก็ต้องให้เวลาเพียงพอในการวิ่งไปที่เน็ต ดังนั้นควรให้ความสำคัญกับการรับลูกกลับไปยังเส้นหลังให้มากที่สุด แต่ไม่ให้เลยเส้น

ลูกคืนสามารถใช้การตีแบบหวดหรือการตีแบบสไลด์ก็ได้ เมื่อต้องการเวลามากขึ้นในการวิ่งไปที่ตาข่าย คุณสามารถตีลูกคืนให้สูงและปล่อยให้ลูกตกในแดนหลังของคู่ต่อสู้ได้

วิธีการฝึกซ้อม

ทักษะการเสิร์ฟและการตีลูกคืนสามารถฝึกซ้อมได้ด้วยการฝึกแบบหลายลูก พยายามตีลูกคืนให้เข้าพื้นที่ที่กำหนดอย่างต่อเนื่อง ฝึกซ้อมอย่างน้อย 10 ชุด ชุดละ 50 ลูกทุกวัน

หลังจากที่คุณชำนาญแล้ว คุณสามารถฝึกเสิร์ฟลูกให้มีสปินที่แตกต่างกันด้วยท่าทางเดียวกัน และฝึกตีลูกคืนที่มีสปินแตกต่างกันได้